Joseph Jongen, Entrevisions (Intégrale des mélodies, Vol. I) door Sarah Defrise (sopraan) en Craig White (piano), alweer een heel mooie uitgave van Musique en Wallonie.

Het was met het componeren van Mélodies dat Joseph Jongen (1873-1953) op 18-jarige leeftijd begon met compositie. Hij zou in zijn woonplaats Sart-lez-Spa, Mélodies blijven componeren tot 1948, toen zijn mentale krachten reeds langzaam begonnen af te nemen. “Entrevisions” is de titel van de vierde Mélodie op een gedicht van Charles Van Lerberghe, uit zijn hier opgenomen bundel, “Six mélodies de maturité” (1909-1928).

De Belgische componist, Joseph Jongen, broer van Léon Jongen (1884-1969) die in 1963 het opgelegd werk Vioolconcerto, voor de Internationale Muziekwedstrijd Koningin Elisabeth van België (Concours Reine Elisabeth) componeerde, werd in Luik geboren en behaalde in 1897 met zijn cantate “Comala”, de Prix de Rome. Hij werd adjunct-docent harmonie en contrapunt aan het Koninklijk Conservatorium van Luik en werd daarna docent fuga aan het Koninklijk Conservatorium Brussel. Van 1925 tot 1939 was hij de legendarische directeur van het Brussels Conservatorium. Als componist liep de ‘Mélodie’ (het lied) als een rode draad door zijn leven. Op de cd staan de Six mélodies, Op. 25 uit 1902, Sept mélodies d’Armand Silvestre (1892), Six mélodies de maturité en Lès Målureûs op tekst van Charles Derache.

Onder de grotendeels vergeten 55 Mélodies die hij naliet, kunnen we drie periodes onderscheiden. Als eerste, de periode van de Franse romantiek, geboren uit de stijl van Massenet, op verzen van Armand Silvestre (1837-1901) (foto), die als dichter en librettist, o.a. Bizet, Chabrier, Delibes, Fauré en Messager, had geïnspireerd. De stijl van Jongen veranderde en werd persoonlijker rond de tijd van de “Prix de Rome”. Ze werd volledig volwassen en persoonlijk rond de tijd van zijn Engelse ballingschap, tijdens de jaren van de Eerste Wereldoorlog. Joseph Jongen bleef daarna weliswaar trouw aan de esthetiek van zijn voorgangers/symbolisten.

In 1948, op zijn 75ste, componeerde hij trouwens nog steeds in een stijl in de lijn van Henri Duparc. Het is deze intieme en poëtische reis die hier wordt aangeboden, in een zeer delicate uitvoering, zowel muzikaal als tekstueel, door de sopraan Sarah Defrise en de pianist, Craig White. Met deze Mélodies ontdekt u daarenboven gedichten van o.a. Hélène Vacaresco, Romain Bussine, Olympe Gilbart, F. Pavy en Adolphe Hardy.

De Muziekopleiding van de Belgische sopraan, Sarah Defrise, begon op vierjarige leeftijd met piano. Nadat ze Franse literatuur aan de Vrije Universiteit van Brussel (ULB) had gestudeerd, voltooide Sarah haar master (magna cum laude) in zang aan het Koninklijk Conservatorium van Brussel en volgde ze de opleiding van Daniel Ottevaere aan de Ecole Normale de Musique Alfred Cortot in Parijs, waar ze haar concertdiploma in 2016 behaalde. Op haar 24ste maakte Sarah haar operadebuut in de Opéra de Wallonie als Clorinda in La Cenerentola van Rossini waarna ze opnieuw uitgenodigd werd om de fee te zingen in “Cardrillon” van Viardot, Diana in “Orphée aux enfers” van Offenbach, Nannetta in “Falstaff” van Verdi en Musetta in “La Bohème” van Puccini. Haar andere rollen zijn Cunegonde (“Candide”, Bernstein), Serpina (“La Serva Padrona”, Mozart), Bastienne (“Bastien und Bastienne”, Mozart), Frau Silberkland (“Der Schauspieldirektor”, Mozart), Tonina (“Prima la musica e poi le parole”, Salieri) en Bacchis (“La Belle Hélène”, Offenbach).

Verkozen tot jonge openbaring op het Gents Festival, zong ze met José Van Dam een duetrecital in oktober 2017 met het Vlaams Symfonie Orkest o.l.v. de Engelse dirigent, Jan Latham-Koenig (°1953), en werd ze als Jane in “Calamity / Billy – A two–part paradise lost” (Ben Johnston en Gavin Bryars), bekroond met de prijs Best Performer 2018 op de Armel International Opera Competition. Sinds 2016 is Sarah doctoraatsstudent in muziek en musicologie aan de Vrije Universiteit Brussel en het Koninklijk Conservatorium van Brussel.

Craig White behaalde in 2005 een BA in muziek aan het St Catherine’s College in Oxford. Na een postdoctoraal diploma in pianobegeleiding aan de Royal Academy of Music in Londen, studeerde hij bij Michael Dussek en Diana Ketler, en was hij ook fellow in piano begeleiding aan de Koninklijk Conservatorium. Zijn Wigmore Hall-debuut was in oktober 2010, met hoboïst James Turnbull. In 2011 toerde hij met sopraan Erika Colon door Japan en dirigeerde hij The Magic Flute (Zauberflôte) van London Youth Opera’s. In 2012 won Craig de begeleidersprijs bij de honderdjarige Kathleen Ferrier Awards, na de begeleidersprijzen bij de Thelma King Awards, Great Elm Vocal Awards en AESS Finals. In 2014 werd hij verbonden aan de Royal Academy of Music in Londen.

Craig White heeft als officiële begeleider gewerkt bij een aantal internationale muziekacademies, waaronder de Schiermonnikoog Kamermuziek masterclasses in Nederland, Rencontres Musicales Internationales D’Enghien in België en de Lake Ossiach (Ossiacher See) Masterclasses aan het op twee na grootste meer van Karinthië in Oostenrijk. In 2017 heeft hij de Con Brio-pianoconcurrentie in Mumbai, India beoordeeld en is de afgelopen twee jaar officiële begeleider voor de Summer Academy Voksenåsen in Oslo, Noorwegen. Hij werkte ook aan de Aix-en-Provence Académie samen met o.a. Dame Kiri te Kanawa en Waltraud Meier. Op de cd begeleidt Craig White heel toepasselijk, Sarah Defrise op een Bechstein uit 1920. Daarenboven kan u in het bijbehorend boekje, alle teksten, de achtergrond informatie incluis, in het Nederlands lezen en volgen. Een bijzonder mooie uitgave, dus.

Joseph Jongen Entrevisions Intégrale des mélodies, Vol. I Sarah Defrise (soprano), Craig White (piano) cd Musique en Wallonie MEW1993

http://www.stretto.be/2017/04/09/joseph-jongen/

http://www.stretto.be/2017/05/21/melodies-van-jongen/