Herbeleef of maak kennis met onbekende maar magnifieke symfonieën van 3 Franse grootmeesters van de opera. Er wacht u een heuse ontdekking!

Camille Saint-Saëns (foto) was pas vijftien jaar oud toen hij in 1850 zijn eerste symfonie componeerde, die bekendstaat als zijn Symfonie nr. 0 – zijn officiële Symfonie nr. 1 zou pas drie jaar later verschijnen. Gounod was zevenendertig jaar oud toen zijn “La nonne sanglante” door een nieuwe directeur van het repertoire van de Opéra de Paris werd gehaald, hij herstelde zich snel door in maart 1855 een symfonie te componeren voor de “Société des Jeunes Artistes”. Bizet, zeventien jaar oud, begon datzelfde jaar aan zijn Symfonie in C majeur. Gounods symfonie had duidelijk invloed op Bizets werk, want Bizet had er net een transcriptie voor piano vierhandig van voltooid. Deze opname markeert het begin van een samenwerking tussen het platenlabel Alpha Classics, het Orchestre Philharmonique de Monte-Carlo en zijn chef-dirigent Kazuki Yamada, een groot liefhebber van het Franse symfonische repertoire en tevens chef-dirigent van het Birmingham Symphony Orchestra en vaste gastdirigent van het Yomiuri Nippon Symphony Orchestra en de Seiji Ozawa International Academy.

Georges Bizet componeerde zijn magnifieke Symfonie in C, in slechts twee maanden tijd, toen hij nog maar 18 jaar oud was. De jonge, 17-jarige Georges Bizet (1838-1875) had de symfonie in C van zijn leermeester, Charles Gounod, gehoord, en besloot om eveneens een symfonie in C te componeren. De symfonie bleef echter onbekend en werd pas in 1935! gespeeld.

De voorname, joods-Franse weduwe van Bizet, Geneviève Halévy (1849-1926) (foto), gaf het manuscript aan Reynaldo Hahn, die het samen met andere documenten doorgaf aan de archieven van de conservatoriumbibliotheek, waar het in 1933 werd gevonden door de musicoloog, Jean Chantavoine, die ook secretaris van het Conservatoire national supérieur de musique was. Hij onthulde het bestaan van deze symfonie in het magazine, “Ménestrel”, en kort daarna toonde Bizets eerste Engelse biograaf, Douglas Charles Parker, (1885-1970), het manuscript aan de dirigent, Felix Weingartner (1863-1942) (foto). Hij dirigeerde de magnifieke symfonie met het meer dan subliem, Mahleriaans! Andante-Adagio, in februari 1935, in Bazel, in première. Weingartner was van 1927 tot 1934, chef-dirigent van het Sinfonieorchester Basel en docent aan de Musik-Akademie der Stadt Basel.

In 1839 won Charles Gounod (foto) de Prix de Rome voor zijn cantate “Fernand”. In 1855 componeerde hij twee symfonieën. Zijn Eerste symfonie in D vormde de inspiratie voor de Symfonie in C, die later dat jaar werd gecomponeerd door Georges Bizet, zijn toenmalige 17-jarige leerling. Zijn eerste Symfonie, daterend uit 1855, lijkt een van Gounods eerste troostende successen te zijn na het mislukken van zijn twee lyrische werken, “La Nonne sanglante” en “Sapho”. De goede ontvangst ervan moedigde de componist aan om zijn Tweede Symfonie te schrijven.

De jonge, wonderbaarlijk begaafde Camille Saint-Saëns (1835-1921), ging in 1848, op 13-jarige leeftijd, naar het Conservatorium van Parijs. Daar ontdekte hij de symfonieën van de grote Duitse en Oostenrijkse componisten en begon hij al snel het genre zelf uit te proberen. De Symfonie in A dateert uit deze periode en hoewel het hoogstwaarschijnlijk nooit tijdens zijn leven werd uitgevoerd, toonde het reeds ten volle zijn uitzonderlijk talent. Slechts een paar jaar later, in 1853, diende Saint-Saëns zijn tweede poging om een symfonie te schrijven in, bij een van de concertverenigingen van de hoofdstad. De symfonie nr. 1 in Es, geprezen door Berlioz en Gounod, werd geaccepteerd voor uitvoering en kort daarna gepubliceerd als het opus 2 van de componist. Tegen het einde van de jaren ’50, was Saint-Saëns ondanks zijn jeugdige leeftijd, al een gevestigde waarde.

De Japanse dirigent Kazuki Yamada (1979) studeerde muziek, met een focus op percussie, aan de Tokyo University of the Arts, waar zijn directieleraren Ken-Ichiro Kobayashi en Yoko Matsuo waren. Tijdens zijn studie aan de universiteit richtte hij samen met medestudenten een orkest op, het Tomato Philharmonic Orchestra, met Yamada als muzikaal leider. Het orkest hernoemde zichzelf in 2005 tot Yokohama Sinfonietta en werd in 2011 professioneel opgericht. Yamada was de eerste prijswinnaar in de 51e Besançon International Conducting Competition in 2009. Andere onderscheidingen omvatten de Akeo Watanabe Music Foundation Music Award en de Hideo Saito Memorial Fund Award, beide daterend uit 2012. Hij bekleedde de functie van ‘vaste dirigent’ van het Japan Philharmonic. In september 2017 maakte het Yomiuri Nippon Symphony Orchestra de benoeming van Yamada tot hun volgende vaste gastdirigent bekend, met ingang van april 2018, met een aanvankelijk contract van drie jaar.

Premières symphonies Bizet Gounod Saint-Saëns Orchestre Philharmonique de Monte Carlo Kazuki Yamada 2 cd ALPHA1149