Drie volumineuze boeken beschrijven alle 1754! songs van het Eurovisie Songfestival, en dit vanaf 1956 tot en met 2025. Blader door deze trilogie en herbeleef met “Songs van het Songfestival (1956-1990)”, “Songs van het Songfestival (1991-2010)” en “Songs van het Songfestival (2011-2025)”, de onvergetelijkste en leukste muzikale avonden van de afgelopen zeventig jaar.
Het festival heeft de naam te danken aan het Eurovision TV Distribution Network, een onderdeel van de European Broadcasting Union (EBU). Aan het songfestival kan ieder actief lid van de EBU meedoen, waardoor ook enkele landen die net buiten Europa liggen kunnen mee doen. Het eerste songfestival, een geesteskind van de EBU, gebaseerd op het in 1951, voor het eerst georganiseerd Italiaans Festival van San Remo, vond plaats in 1956, toen zeven landen meededen, ieder met twee liedjes. “Refrain”, gezongen door Lys Assia (1924-2018) (foto), die het gastland Zwitserland vertegenwoordigde, was het winnend lied van het allereerste Eurovisiesongfestival. Nederland bracht met “De vogels van Holland” (tekst van Annie M.G. Schmidt), gezongen door Jetty Paerl (1921-2013) (foto), (“Jetje van Radio Oranje”), het eerste lied op het Songfestival. Corry Brokken won een jaar later met “Net als toen”. Bekende namen die deel namen voor België waren o.a. Bob Benny, Fud Leclerc (met “Messieurs les noyés de la Seine”, 1956), Lize Marke, Louis Neefs en Jacques Raymond.
Aanvankelijk was het Eurovisiesongfestival vooral een wedstrijd voor componisten en tekstdichters. Eurovisie drong er ook op aan om kandidaat en lied niet zomaar te kiezen, maar om een preselectie te organiseren. Die moest ervoor zorgen dat de tv kijkers zich meer betrokken voelden wanneer de winnaar op het songfestival ‘hun kleuren verdedigde’. De interesse voor de preselecties was bij het publiek dan ook vaak groter dan voor het songfestival zelf. De afstand tot wat er in die preselectie gebeurt is nl. kleiner. Daar gaat het om mensen van bij ons, vaak om vedetten die we allemaal kennen. Soms duurde zo’n preselectie maar één tv-uitzending lang, maar geregeld ook weken en zelfs maanden. Preselecties stimuleren ook de productie van nieuwe liedjes. Vooral Vlaanderen heeft in de loop der jaren succesvolle preselecties gehouden die wel tot 20 weken duurden.
De Duitse zangeres en actrice, Katja Ebstein (1945) (foto) bv werd vooral bekend door het Eurovisiesongfestival. In 1970 won ze met “Wunder gibt es immer wieder”, “Ein Lied für…Amsterdam” en mocht ze West-Duitsland voor de eerste maal vertegenwoordigen.
De rijk geïllustreerde boeken beschrijven de totstandkoming van de nummers, de optredens, de songteksten, en de veranderende muziekstijlen in de afgelopen zeventig jaar. Daarnaast bevatten ze interviewfragmenten, honderden, schitterende foto’s van de optredens en wel meer dan duizend singlehoesjes.
Het eerste deel (1956–1990) (415 bladz.) gaat over de beginjaren waarin jazz en lichte muziek nog de toon zetten, tot de popdoorbraak van ABBA’s “Waterloo” (1974). U ontmoet de winnaars van 1969, waaronder “De Troubadour” van Lenny Kuhr, “Dinge-dong” (Teach-In, 1975) (foto), “Après Toi” van Vicky Leandros, “Si” van Gigliola Cinquetti (foto), het succes van Johnny Logan en “Gente di mare” (1987).
Het tweede deel (1991–2010) (375 bladz.) laat zien hoe het Songfestival met 589 songs door een enorme verscheidenheid aan muziekstijlen, van rap tot hardrock, uitblonk in diversiteit. Ierland won tussen 1992-1996 maar liefst vier keer, de monsters van Lordi triomfeerden met “Hard Rock Hallelujah” en Ruslana bracht “Wild Dances”. De winnaars werden legendarisch en het aantal deelnemende landen nam toe, wat leidde tot de invoering van halve finales.
In het derde deel (2011–2025) (371 bladz.) komt het modern Songfestival tot leven, Duncan Laurence, Loreen met Euphoria, de Oostenrijkse ‘vrouw met de baard’, het onverwacht succes voor Rosa-Linn met Snap en Joost Kleins “Europapa” maakte ondanks diskwalificatie, furore. Met steeds grotere aantallen kijkers, indrukwekkendere decors en onvermijdelijke controverses, groeide het Eurovisie Songfestival uit tot hét jaarlijks muziekfeest voor miljoenen mensen. In elk deel vind u de songs per jaar met talrijke foto’s, een overzicht van de winnaars evenals een personenregister en een liedjesregister. Auteur Marcel Rijs is de ultieme songfestivalkenner. Hij schreef eerder Kim Wilde – Pop Don’t Stop: A Biography en werkt bij de Koninklijke Bibliotheek.
Marcel Rijs Songs van het Songfestival 3 delen 1.161 bladz. geïllustreerd uitg. Noordboek-Van Gorcum ISBN 978 94 6471 431 9