Na de release van Morricone’s “Cinema Suites” voor viool en orkest op twee cd’s (Cinema Suites, A495 en Cinema Rarities, A554), presenteert de violist, Marco Serino nu wereldpremières van Morricone’s eigen arrangementen voor viool en piano. De violist wordt daarbij vergezeld door de pianist Leandro Piccioni, die net als Marco, meer dan twintig jaar ervaring heeft in de nauwe samenwerking met Morricone’s favoriet orkest, “Roma Sinfonietta”.
Naast werk van Ennio Morricone (1928-2020) staat er werk van Leonard Bernstein (1918-1990), John Williams (1932), Nino Rota (1911-1979) en Myroslaw Skoryk (1938-2020) op het programma. De originele arrangementen, alle gebaseerd op soundtracks, vormen het uitgangspunt voor een originele bloemlezing waarin de twee musici het breder repertoire van de cinema onderzoeken. “Cinema Memories” omvat immers werken die inmiddels klassiekers zijn geworden, zoals de Three Pieces from Schindler’s List van John Williams tot Bernsteins West Side Story Suite, en Myroslav Skoryks Melodie in a mineur, een juweel, dat inmiddels een soort volkslied is geworden voor het Oekraïens volk. Het is een programma dat herinnering en verbeelding, melancholie en licht, dromen en realiteit met elkaar verweeft, waardoor elke luisterervaring een waarlijk veelzijdige ervaring wordt.
Want, Nino Rota (1911-1979) bv. omarmde neoklassieke, neoromantische en zelfs neo-barokke stijlen. In zijn muziek waardeerde hij melodische directheid en communicatieve vrijgevigheid en het is wellicht daardoor dat hij zo bekend is geworden als componist van hoogst originele filmmuziek. Nino Rota componeerde zowel werken voor orkest (o.a. vier symfonieën en verschillende concerti) als opera’s (acht opera’s, waaronder “Torquemada” (1943) en “Aladino e la lampada magica” (1968)), vijf balletten, liederen en kamermuziek, maar werd hoofdzakelijk bekend door zijn filmmuziek voor o.a. Le notti bianche (1957), War and Peace (1956), Rocco e i suoi fratelli (1960), Il gattopardo (1963), Romeo and Juliet (1968), The Godfather (1972) en alle films van Federico Fellini. Rota componeerde daarnaast ook voor het theater. Nino Rota’s iconische partituur voor “The Godfather” was typerend voor zijn neoklassieke of klassiek-moderne taal, een kosmopolitische en functionele muziekstijl, geïnspireerd door zijn leraren Pizzetti en Casella.
Leonard Bernstein (1918-1990) werd en wordt terecht beschouwd als één van de grootste muzikale genieën van de 20ste eeuw. Op 25-jarige leeftijd maakte hij zijn eerste grote verschijning als dirigent van het New York Philharmonic Orchestra. Hij sprong nl. op korte termijn in voor de zieke… Bruno Walter! In 1953 dirigeerde hij ooit, zo goed als onvoorbereid, in de Scala van Milaan, “Medea” van Cherubini met… Maria Callas in de hoofdrol! Het was het begin van een ongekende wereldcarrière als dirigent. Maar, Bernstein was ook componist en pianist. Hij was de componist van “West Side Story” maar componeerde tal van werken die hijzelf veel belangrijker vond, zijn “Mass”, zijn “Serenade” naar Plato’s Symposium en zijn 3de symfonie “Kaddish” bvb.
Het muzikaal oeuvre van de Oekraïense componist en musicoloog Myroslav Skoryk (1938-2020) is buitengewoon veelkleurig. Hij componeerde opera’s, een ballet, een requiem, een concerto voor orkest (“Karpatisch concert”), soloconcerten (3 piano, 2 viool, 1 cello) en andere orkestwerken, werken voor diverse ensembles, voor pianosolo en liederen. Ook bewerkte hij werken uit Oekraïne’s muzikaal verleden en componeerde hij de muziek voor wel ca. 40 films, alsmede jazz en populaire muziek. Zijn stijl is gelijktijdig modern, expressief en speels. De muziek van Skoryk is diep geworteld in de Oekraïense folklore, vooral die van de Karpaten, maar hij gaat ook invloeden van de salonmuziek, de popmuziek en de jazz niet uit de weg. Zijn werk wordt over de hele wereld uitgevoerd, zowel in Oekraïne, de andere voormalige sovjetrepublieken als in het westen, waarbij Skoryk zelf regelmatig als dirigent of pianist optrad.
Zijn Melodie in la klein werd gecomponeerd voor de Sovjet-oorlogsfilm Vysokyy pereval uit 1982 en heeft een eenvoudige structuur bestaande uit een openingsthema, een kort ontwikkelingsgedeelte en een aangepaste reprise van het oorspronkelijke thema. Het werd oorspronkelijk geschreven voor fluit en piano, maar is sindsdien bewerkt voor vele andere instrumentaties. Melodie is Skoryks meest populaire werk en wordt vaak uitgevoerd tijdens concerten, onder meer naar aanleiding van de Russische invasie van Oekraïne.
John Williams (1932) is een van de bekendste naoorlogse filmcomponisten. Bekende films waarvoor hij de muziek componeerde zijn: Star Wars, Superman, Indiana Jones, Jaws, Jurassic Park, E.T. the Extra-Terrestrial, Schindler’s List, Home Alone en de Harry Potter-films. Williams werd 54 maal! genomineerd voor een Oscar (49 maal voor beste filmmuziek en 5 maal voor beste filmsong), waarvan hij er uiteindelijk vijf won (5 maal beste filmmuziek). John Williams’ “Three Pieces from ‘Schindler’s List’ for Solo Violin and Orchestra” zijn krachtige arrangementen van de iconische filmmuziek, met het beklijvende “Theme”, het suggestieve “Jewish Town” en het aangrijpende “Remembrances”. Deze stukken worden vaak uitgevoerd door solisten als Itzhak Perlman of Gil Shaham met grote orkesten.
Marco Serino voltooide zijn muziekstudie aan het S. Cecilia Conservatorium in Rome en behaalde er met grote onderscheiding diploma’s viool en kamermuziek. Daarna studeerde hij aan de Hochschule für Musik in Wenen bij Gunter Pichler, het ProQuartet in Parijs, de Amadeus, Melos, Berg en La Salle Quartets, aan het Royal College of London en aan het Conservatorium van Genève bij Corrado Romano (1920-2003), waar hij de ‘Premier Prix de virtuosité’ behaalde. In 1990 richtte hij het Bernini Quartet op en maakte hij deel uit van het beroemd ensemble ‘I Musici’. Als solist en kamermusicus werkt hij o.a. samen met Giuliano Carmignola, Christophe Coin, Wladimir Mendelssohn, Mario Brunello, Giovanni Sollima, Francesco Cera, Bruno Canino, Gérard Caussé, Hector Passarella en Alessandro Carbonare, en trad en treedt als solist en kamermusicus op in de meest prestigieuze zalen over de hele wereld. Hij was toegewijd aan het werk van belangrijke componisten als Ennio Morricone, Luis Bacalov, Matteo D’Amico, Alessandro Sbordoni, Gideon Lewinshon, Steve Reich, Ada Gentile en Pascal Dusapin.
De componist en dirigent Leandro Piccioni (1959-2023), was een gezaghebbende naam in vele filmmuziekwerken en de pianist van Morricone. Hij studeerde piano, compositie en dirigeren aan het Conservatorium van Santa Cecilia, waar hij in 1982 afstudeerde in piano bij Gaetana La Rocca en in 1984 in compositie bij Carlo Bellandi. In 2020 won hij de David di Donatello voor de soundtrack van “Die Zauberflöte van Piazza Vittorio”, waarvoor hij medeauteur was van Mozarts bewerkingen en de originele muziek schreef. De samenwerking met Ennio Morricone begon in 2001. Piccioni verwierf al snel de rol van onvervangbare solopianist in het orkest van de grote meester, waarmee hij zijn muzikale stempel drukte op de westerns van Sergio Leone. Met het uitstekende ensemble speelde hij in grote zalen over de hele wereld en bleef hij toeren, zelfs na de dood van de componist.
Tot zijn bekendste werken behoren de muziekcomposities voor de films Ultima Pallottola van Michele Soavi, Not even in a dream van Gianluca Greco, Il Sequestro Soffiantini, La Omicidi, Assunta Spina, Rebecca the first wife en Il Posto dell’Anima van Riccardo Milani. Hij orkestreerde ook de muziek voor de film Let’s lose Johnny van Fabrizio Bentivoglio, waarvoor hij in 2008 genomineerd werd voor de David di Donatello Award voor het nummer “Amore Fermati”. Tot zijn belangrijkste samenwerkingen behoren die met Carmelo Bene, Mario Martone en Avion Travel. Met zijn arrangementen dirigeerde hij het Roma Sinfonietta Orchestra tijdens het concert op Piazza San Giovanni op 1 mei 2011, tijdens het kerstevenement in de Fori Imperiali in Rome op 21 april 2012 en tijdens het concert van Bruce Springsteen in het Hippodroom van Capannelle op 11 juli 2013. Na een aantal van zijn laatste tournees liep Piccioni een infectie op. Daarop volgde een ziekenhuisopname en een twee maanden durende strijd om te overleven.
Tracklist:
Morricone: Cinema Suite
Lolita
Deborah’s Theme
Playing Love
Nostalgia
Looking for You – Love Theme
Bernstein: West Side Story Suite
Prologue (Arr. for Violin and Piano by Marco Serino and Leandro Piccioni)
Somewhere (Arr. for Violin and Piano by Raimundo Penaforte)
Maria (Arr. for Violin and Piano by Marco Serino and Leandro Piccioni)
America (Arr. for Violin and Piano by Raimundo Penaforte)
John Williams: Pieces (3) from ‘Schindler’s List’ for Solo Violin and Orchestra
No. 1, Theme from Schindler’s List
No. 2, Jewish Town (Krakow Ghetto – Winter ‘41)
No. 3, Remembrances
N. Rota: Improvviso for Violin and Piano “Un diavolo sentimentale”
M. Skoryk: Melody from the film The High Pass
Morricone: Suite (From “Canone Inverso”)
- Canone inverso primo – Canone inverso secondo (Arr. for Violin and Piano by Leandro Piccioni)
- Finale di un concerto romantico interrotto (Arr. for Violin and Piano by Leandro Piccioni)
Cinema Memories Morricone Williams Bernstein Rota & Skoryk Marco Serino Leandro Piccioni cd Arcana A585