Bijna 70 jaar na de première in Athene beleven we de Duitse première van Mikis Theodorakis’ Symfonie nr. 1.  Deze expressieve compositie heeft een dramatische ontstaansgeschiedenis: de kokende klanken van deze compositie onthullen het lijden, de hoop en de drang naar vrijheid die de 25-jarige componist voelde toen hij dit werk schreef op het gevangeniseiland Makronisos.

Zorba de Griek was de Brits-Griekse film uit 1964 van Michael Cacoyannis, gebaseerd op de roman “Alexis Zorbas” uit 1952 van de Griekse schrijver Nikos Kazantzakis, die zich afspeelde op het Grieks eiland Kreta. Anthony Quinn zette als Alexis Zorba zijn meest gedenkwaardige rol neer, naast Alan Bates als Basil, de bezoekende Engelsman en verteller van het verhaal, en Irene Papas. De film werd vooral bekend vanwege de muziek van Mikis Theodorakis.

Mikis Theodorakis (1925-2021) studeerde eerst muziek aan het conservatorium van Athene en studeerde daarna muziekanalyse bij Olivier Messiaen en directie bij Eugene Bigot in Parijs. In 1957 won hij de Gouden Medaille in Moskou. Voorzitter van de Jury was Dmitri Sjostakovitsj. Bij zijn terugkeer naar de Griekse muziek begon de samenwerking met zangeres Maria Farantouri (°1947), die in 1966 beroemd werd door haar interpretatie van zijn Mauthausen-liederen. Theodorakis componeerde vijf symfonieën, opera’s (klassieke tragedies), balletten (o.a. “Sept Danses Grecques” voor Maurice Béjart), liederen, cantaten en oratoria (o.a. “Canto General” op tekst van Pablo Neruda en “Lorca”, gebaseerd op “Romancero Gitano” van Federico García Lorca,), en vanaf 1960, filmmuziek. Zijn “Dans van Zorba” voor de film “Zorba de Griek” werd één van de grootste hits aller tijden.

Dit contrasteert met Ektoras Tartanis’ (geb. 1987) eigen eerste, symfonisch werk Erato Psaltrian, voor bariton, harp en orkest; drie delen getiteld Birth, Journey en Celebration. Tartanis introduceert ons in de wereld van de Griekse mythologie, de traditie van Byzantijnse gezangen en tegelijkertijd in hedendaagse soundscapes. Het stuk werd gecreëerd voor Anneleen Lenaerts, harpiste van de Wiener Philharmoniker, die het werk uitvoert samen met de internationaal geprezen Zweedse bariton Kosma Ranuer Kroon.

Anneleen Lenaerts is eerste harpiste van de Wiener Philharmoniker en wordt algemeen beschouwd als een van de meest vooraanstaande harpisten van haar generatie. Geprezen om haar feilloze techniek, verfijnde klank en stilistische veelzijdigheid, weet ze het publiek te boeien als orkestmuzikante, soliste en kamermusicus. Haar artistieke aanwezigheid is wereldwijd gewild – van de meest prestigieuze concertzalen van Europa tot grote festivals in de Verenigde Staten en Azië. In het seizoen 2025/26 treedt ze op tijdens het Festival Ravel in Frankrijk, Allegro Vivo in Oostenrijk, met de Lucerne Festival Strings, op het Mozartfest Würzburg, het Grafenegg Festival, in het Wiener Musikverein en Konzerthaus, het Concertgebouw in Amsterdam, en ook in Regensburg, Skopje, Aalborg en op het Tivoli Festival in Kopenhagen. 

Ze is ook internationaal zeer gevraagd als kamermusicus. Anneleen Lenaerts heeft samengewerkt met partners als Emmanuel Pahud, Avi Avital, Julia Hagen, Christiane Karg en Dionysis Grammenos. Haar kamermuziekprogramma’s variëren van lyrische liedbewerkingen tot inventieve combinaties voor harp met klarinet, mandoline of zang. Haar discografie bij Warner Classics is de afgelopen jaren aanzienlijk uitgebreid: Na het veelgeprezen soloalbum Vienna Stories (2021) bracht ze in 2024 de introspectieve EP More Stories uit, met haar eigen arrangementen van liederen en opera-aria’s. In maart 2025 presenteerde ze een digitale single met haar harptranscriptie van Ravels Pavane pour une infante défunte. Voor haar eerdere album Nino Rota. Works for Harp – opgenomen met de Brusselse Philharmonie en Emmanuel Pahud onder leiding van Adrien Perruchon – ontving ze de prestigieuze Opus Klassik Award.

De bas-bariton Kosma Ranuer Kroon heeft de laatste tijd veel erkenning gekregen voor zijn acteer- en zanginterpretaties binnen het dramatische baritonrepertoire van Wagner, Puccini en Verdi. Bekende rollen zijn onder andere De Vliegende Hollander, Scarpia en Rigoletto. Kosma volgde zijn opleiding aan de opera-academie in Stockholm. Hij debuteerde in 2004 bij de Opera van Malmö als Monterone in Rigoletto en is sindsdien een vaste waarde op diverse operapodia in Zweden. In 2014 debuteerde hij bij de Koninklijke Zweedse Opera in Stockholm als Stankar in Verdi’s Stiffelio . Hij is al jarenlang een graag geziene gast bij de Nationale Opera in Riga, waar hij optreedt als Michele en Gianni Schicchi in Puccini’s Il trittico , Guglielmo in Le Villi en Alberich in Götterdämmerung . In Duitsland trad Kosma op in theaters in Frankfurt, Wiesbaden en Rostock en was hij van 2018 tot 2024 lid van het ensemble van het Mainfranken Theater in Würzburg. Kosma was finalist in de Internationale Hans Gabor Belvedere Zangwedstrijd in Wenen en werd in 2011 door het tijdschrift Opernwelt genomineerd voor Zanger van het Jaar voor zijn vertolking van Iago.

Mikis Theodorakis Symphonie Nr.1 Ektoras Tartanis Pain and Eros Anneleen Lenaerts (harp), Kosma Ranuer Kroon (bariton), Freiburg Philharmonic Orchestra cd TYXart