Niemand heeft de verbeelding van Virginia Woolf (1882-1941), de auteur van de stream of consciousness-techniek, zo gestimuleerd als Vita Sackville-West, met wie ze jarenlang een intense relatie had. Niet alleen wijdde Woolf haar roman “Orlando, A Biography” aan Vita Sackville-West, ze schreven elkaar ook veel brieven. U kan ze in deze uitgave lezen in vertaling.
De periode waarin Sackville-West (1892-1962), de meeste invloed had op Woolfs leven, was de periode waarin Woolf haar belangrijkste werken schreef, “Mrs Dalloway” (1925), “To the Lighthouse” (1927), “Orlando” (1928), “A Room of One’s Own” (1929) en “The Waves” (1931), boeken waarop nog steeds haar naam en faam berusten.
Vita Sackville-West en Virginia Woolf ontmoetten elkaar in december 1922, tijdens een diner bij Clive Bell, de schoonbroer van Virgina Woolf, in Londen. Bell maakte deel uit van de Bloomsburygroep, een groep schrijvers, kunstenaars en intellectuelen die aan het begin van de 20ste eeuw ontstond in de Londense wijk Bloomsbury. De (liefdes)affaire tussen Vita en Virginia ontstond uit een onmiddellijke vriendschap en Virginia vertrouwde haar indrukken van Vita toe aan haar dagboek.
De correspondentie tussen Vita Sackville-West aan Virginia Woolf bestaat uit meer dan 500 brieven, zowel van Vita aan Virginia als van Virginia aan Vita. Op 28 maart 1941 verzwaarde Woolf haar jaszakken met stenen en verdronk zichzelf in de rivier de Ouse nabij Rodmell, een dorp in het Engels graafschap East Sussex. Virginia Woolf en haar man Leonard kochten in 1919 Monk’s House in Rodmell. In dit huis kwamen leden van de Bloomsburygroep vaak bijeen. Het was vanuit dit huis dat Virginia, in 1941, in de nabij stromende rivier Ouse een einde aan haar leven maakte.
De hier uitgegeven selectie van Woolfs brieven aan Sackville-West vertelt het verhaal van hun relatie en biedt een intense en intieme inkijk in het leven en de liefde(s) van één van de belangrijkste, Engelse schrijvers van de 20ste eeuw.
Han van der Vegt (1961) is dichter, schrijver en vertaler. Van der Vegt schrijft met name lange, verhalende gedichten. De grootste bekendheid heeft hij gekregen met Exorbitans, een sciencefictiongedicht over het gelijknamige ruimteschip, dat zowel in boekvorm (2006) als in de vorm van een ruimteopera op cd (in samenwerking met Jan Frans van Dijkhuizen, 2010) is verschenen. Andere lange gedichten van hem zijn De paladijnen, een postapocalyptisch epos dat zich vrijwel geheel in een terreinwagen afspeelt, en Wormgoor, een bewerking van de Orfeus-mythe in de vorm van een handleiding voor een computergame. Zijn vijfde dichtbundel was De zeilen van de aarde (2010), met kortere, grotendeels wetenschappelijk georiënteerde gedichten. In 2010 kwam zijn eerste kinderboek, Het rode ei, uit, in 2014 het vervolg, Het zwarte ei. Naast zijn dichtersbestaan is hij actief als vertaler. Zijn eerste vertalingen kwamen uit bij Uitgeverij IJzer: Ezeltje West (de verzamelde brieven van Virginia Woolf aan Vita Sackville-West) en Tyfoon, een novelle van Joseph Conrad. Hij vertaalde zeventiende-eeuwse pornografische romans naar modern Nederlands in “De Openhartige Juffrouw”. Samen met Onno Kosters vertaalde hij de bundel “District en Circle” van Seamus Heaney.
Virginia Woolf Liefst schepsel brieven aan Vita Sackville-West Han van der Vegt 429 bladz. Uitg. Van Oorschot ISBN 9789028252073