Het boek “Sofokles, Oidipous en Antigone” presenteert de Thebaanse spelen, “Koning Oidipous”, “Oidipous in Kolonos” en “Antigone”, drie beklemmende tragedies over lot, rechtvaardigheid en moraliteit van de Attische tragediedichter, Sofokles (496 v.Chr. – 406 v.Chr.). Via extreme situaties confronteerde Sofokles zijn lezers met figuren in wie wij ons vandaag nog steeds kunnen herkennen. Niet te missen!
Het grootste deel van het oeuvre van Sofokles kwam tot stand tijdens de oorlogsjaren van de Peloponnesische Oorlog, waarvan de actualiteit hem inspireerde. Zo kwam bijvoorbeeld zijn “Koning Oedipus” tot stand na de pestepidemie die de Atheense bevolking decimeerde, en in 407-406, kwam zijn allerlaatste werk, “Oedipus in Kolonos”, o.a. over de tegenstelling tussen Athene en Thebe, tot stand.
In “Koning Oidipous” ontdekt de tragische koning van Thebe, de schokkende waarheid over zijn afkomst, terwijl “Oidipous in Kolonos”, nota bene de geboorteplaats van Sofokles, het ontroerend slotstuk van zijn existentiële zoektocht onthult. “Antigone” gaat dan weer over de strijd tussen persoonlijke gewetensvrijheid en de wetten van het regime. In “Antigone” speelt alles zich af binnen het spanningsveld tussen familie en staat, tussen macht en hoogmoed, menselijke autonomie en goddelijke almacht, individuele geweten versus de staatswetten, tussen de morele of goddelijke wetten versus de menselijke wetten, geschreven door de dichter van de kwetsbaarheid van het menselijk geluk.
Sofokles, een priester van Asklepios (de god van geneeskunde en genezing), die hoge politieke en militaire functies bekleedde, die in Athene tot de kring van Pericles behoorde en de lievelingsauteur van het Atheens publiek was, wist met dit alles zijn toehoorders te verzoenen met het onontkoombaar lot, dankzij de gratie, de harmonie en de rust van zijn verzen en gezangen. Dankzij de schitterende, nieuwe vertaling van de oorspronkelijke dialogen door Patrick Lateur, kunnen wij nu nog steeds volop genieten van die intense drama’s. Niet te missen!
De Vlaamse classicus en dichter, Patrick Lateur (1949), studeerde klassieke filologie aan de Katholieke Universiteit Leuven en was van 1973 tot 2007, leraar Grieks en Latijn aan het Sint-Vincentiusinstituut in Gijzegem (Aalst). Als auteur debuteerde hij op latere leeftijd met de dichtbundel Catacomben (1991), de bloemlezing Muze, zeg me… (1993) en de vertaling van het anoniem gedicht, “Pervigilium Veneris” (“Venus’ Nachtwake”) (1996). Naast dichtbundels, vertalingen en bloemlezingen levert hij ook redactioneel werk met onder meer een leeseditie van het gebundeld en nagelaten dichtwerk van Anton van Wilderode. Eind 2004 werd hij opgenomen in de Koninklijke Academie voor Nederlandse Taal en Letteren. Hij was hoofdredacteur van Kunsttijdschrift Vlaanderen van 1995-2004, en is lid van diverse literaire genootschappen, o.m. het Guido Gezellegenootschap en het Stijn Streuvelsgenootschap. Hij publiceerde gedichten, vertalingen en bijdragen in onder meer De Brakke Hond, De Tweede Ronde, Deus ex Machina, Hermeneus, Kleio, Kunsttijdschrift Vlaanderen, Ons Erfdeel, Poëziekrant, Revolver en Tetradio. Voor zijn Iliasvertaling ontving hij in 2013, de Prijs van de Vlaamse Gemeenschap voor Letteren – Vertalingen, en voor zijn Odysseevertaling, de Homerusprijs van het Nederlands Klassiek Verbond (2017).
Sophocles Oidipous en Antigone Drie tragedies Patrick Lateur 293 bladz. uitg. Damon ISBN 9789463403535