


Kurt Weil (1900-1950) was een in Duitsland geboren componist wiens werk een brug sloeg tussen de werelden van klassieke muziek, cabaret en theater. Weil, bekend om zijn samenwerkingen met toneelschrijver Bertolt Brecht, werd een bepalende stem van de Weimarrepubliek en ontwikkelde een muzikale taal die scherpe maatschappijkritiek combineerde met populaire stijlen zoals jazz, tango en dansmuziek. Zijn liederen kenmerken zich door hun geestigheid, directheid en diepe menselijkheid – kwaliteiten die ze vandaag de dag nog net zo relevant maken als in de politiek geladen jaren twintig en dertig. 

Weills complete liederen voor zang en piano onthullen de breedte van zijn artistieke visie. Vroege werken tonen zijn wortels in de laatromantiek en zijn opleiding bij Ferruccio Busoni. Het was echter door zijn samenwerking met Brecht dat Weill zijn kenmerkende stijl vond. Zijn liederen combineren satirische teksten met bedrieglijk eenvoudige melodieën en creëren onvergetelijke portretten van het stadsleven en morele ambiguïteit. Evenzo bieden Mahagonny-Songspiel (1927), Aufstieg und Fall der Stadt Mahagonny (1930) en Die Dreigroschenoper liederen van ironische schoonheid die de corruptie en absurditeit van de moderne maatschappij blootleggen.

Na zijn emigratie naar de Verenigde Staten in 1935 vond Weill zichzelf opnieuw uit. Hij schreef in het Engels en omarmde Broadway, terwijl hij zijn scherpe sociale bewustzijn behield. Amerikaanse liederen zoals “September Song” (Knickerbocker Holiday, 1938) en “Speak Low” (One Touch of Venus, 1943) tonen een beklijvende lyriek en emotionele helderheid die genres overstijgen. Weills liederen voor zang en piano vormen samen een rijk en veelzijdig oeuvre – tegelijk verfijnd en toegankelijk, Europees en Amerikaans, klassiek en populair – dat de rusteloze creativiteit belichaamt van een van de meest originele muzikale stemmen van de twintigste eeuw.
De Griekse sopraan Eleni Lydia Stamellou won een prijs tijdens de Ferruccio Tagliavini-competitie in Oostenrijk, onder juryvoorzitter Dame Joan Sutherland. Vervolgens volgde ze masterclasses bij Teresa Berganza, Edda Moser en Christa Ludwig. Ze zong in operaproducties van MusicAeterna onder leiding van Teodor Currentzis. Haar specialisatie is renaissance/barok en hedendaagse muziek. Ze zong in producties van Berio en Hersant. Haar uitstekende pianopartner is Alexandra Listova.
Eleni Lydia Stamellou is een operazangeres en actrice uit Athene, Griekenland. Ze is soliste bij het operahuis van Perm in Rusland en lid van MusicAeterna, een ensemble opgericht door dirigent Teodor Currentzis. Haar focus ligt voornamelijk op barok- en hedendaagse muziek. Ze won de tweede prijs bij de Ferruccio Tagliavini zangwedstrijd in Oostenrijk, met Dame Joan Sutherland als juryvoorzitter, en volgde masterclasses van Teresa Berganza, Edda Moser en Christa Ludwig. Alexandra Listova studeerde in 2016 af aan het Staatsconservatorium van Sint-Petersburg met als hoofdvak piano. Sinds 2018 speelt ze met het musicAeterna-orkest. In 2021 liep ze stage bij het Moscow Ensemble of Contemporary Music, waar ze zich toelegde op de specifieke kenmerken van het uitvoeren van nieuwe muziek (Moskou), en nam ze als gastartiest deel aan de Internationale Academie voor Jonge Componisten in de stad van Tsjaikovski. Sinds 2021 treedt hij op als onderdeel van JUST Ensemble, een jong ensemble uit Sint-Petersburg dat moderne academische muziek speelt.


Kurt Weill Songs Eleni Lydia Stamellou Alexandra Listova Brilliant Classics BRI97704