De Duitse pianist en docent Theodor Kullak, die onder andere bij Carl Czerny piano leerde, kende een glansrijke carrière. Zijn transcripties, arrangementen en studies zijn tijdloos gebleken, terwijl zijn minder bekende originele werken een overvloed aan overtuigende pianoklanken bevatten. De dramatische Grande Sonate in Fis mineur onthult de invloed van Mendelssohn en Beethoven, en de Symphonie de Piano vertoont elementen van Schumann, evenals Kullaks voorliefde voor Italiaanse voorbeelden. Virtuoze flair en salonachtige elegantie zijn ook terug te vinden in de kleinere werken in deze selectie. 
Theodor Kullak (1818-1882) werd geboren in Krotoschin, Pruisen (nu Krotoszyn in Polen) en overleed in Berlijn. Kullaks vader was secretaris van het Landgerichtshof en Kullak kreeg zijn eerste pianolessen van Albrecht Agthe. Op achtjarige leeftijd trok Kullaks pianospel de aandacht van de prins/componist, Anton Radziwill (foto), onder wiens bescherming hij het gymnasium in Züllichau (nu Sulechów) bezocht en zijn muziekstudie voortzette. Toen Kullak elf jaar oud was, regelde Radziwill een optreden voor hem aan het Berlijnse hof, als begeleider van de 23-jarige sopraan Henriette Sontag (zelf een wonderkind) (foto). Het concert was een succes, Frederik Willem IV steunde hem en een volgend concert in Breslau werd goed ontvangen.
Desondanks werd Kullak op 13-jarige leeftijd, door Radziwills bescherming ingetrokken, waardoor hij de rest van zijn schooltijd geen reguliere muzieklessen meer kreeg. Bovendien leidde de druk van zijn ouders ertoe dat Kullak in 1837 naar Berlijn verhuisde om geneeskunde te studeren. Kullaks verlangen naar een muzikale carrière bleef echter groot. Financiële steun van zijn vriend graaf von Ingenheim, plus de werving van enkele rijke leerlingen die door von Ingenheim werden aanbevolen, stelde hem in staat theorie- en pianolessen te volgen bij de gerenommeerde Berlijnse musici Siegfried Dehn en Wilhelm Taubert. Kullak voltooide zijn academische studies in Berlijn (Dr. Phil) in 1842, en dankzij de actieve steun van Hermine von Massow (Gräfin von der Schulenburg) schonk Frederik Willem IV (foto) 400 thalers aan Kullak voor een jaar gevorderde muziekstudie.
Kullak koos ervoor om in Wenen piano te studeren bij de vooraanstaande leraar Carl Czerny (foto), een leerling van Beethoven, terwijl hij daar ook compositie en harmonie studeerde bij Otto Nicolai en Simon Sechter. Na zijn terugkeer naar Berlijn in 1843 werd hij, op aanbeveling van Fräulein von Hellwig, benoemd tot pianoleraar van de dan 8-jarige prinses Anna van Pruisen (foto), de dochter van prins Karl.
Kullak ontving een breed scala aan onderscheidingen, zoals een erelidmaatschap van de Koninklijke Muziekacademie in Florence. Jonge pianisten die bij hem aanklopten voor begeleiding en hulp bij hun eigen carrière waren o.a. Hans Bischoff, Alexander Ilyinsky, Moritz Moszkowski, Julius Reubke, Nikolay Rubinstein en Xaver en Philipp Scharwenka. In 1844 richtte hij de Tonkünstler-Verein op in Berlijn. Rond 1850 had Kullak voldoende invloed verworven om samen met Julius Stern en Adolf Bernhard Marx de Berliner Musikschule op te richten, werd in 1966 de Staatliche Hochschule für Musik und Darstellende Kunst die in 2001 fuseerde met de Universität der Künste. In 1855, nam hij na meningsverschillen ontslag en richtte hij zijn eigen school op, de Neue Akademie der Tonkunst, waar hij een aantal van zijn collega’s mee naartoe nam.
Roman Fediurko voltooide zijn vroege muzikale opleiding bij Galina Kotsyuba in 2021 en studeert sindsdien aan de Kunstuniversität Graz bij Milana Chernyavska. Als beursstudent van de Internationale Musikakademie in Liechtenstein heeft Fediurko een carrière opgebouwd met een reeks eerste prijzen in internationale concoursen, waaronder het Bösendorfer en Yamaha USASU International Piano Competition en het International Robert Schumann Competition. Op slechts 18-jarige leeftijd won hij de gouden medaille en vijf speciale prijzen tijdens het prestigieuze Horowitz Competition. Dit succes leidde tot een internationale carrière en vestigde hem als een van de meest veelbelovende kunstenaars van zijn generatie.
Fediurko is verschenen op de Sommerliche Musiktage Hitzacker, DMZ OPEN International Music Festival, Schumannfest Düsseldorf, Bachfest Leipzig en Bolzano Festival Bozen, en heeft opgetreden op prestigieuze internationale podia, waaronder de Elbphilharmonie Hamburg (Steinway Prizewinner Concerts-serie), Konzerthaus en Musikverein in Wenen, Salle Cortot in Parijs, Steinway Piano Gallery Stockholm, Beethoven-Haus Bonn, Kunsthaus Zürich, Victoria Hall in Genève, Goyang Aram Nuri Arts Center, NDR Konzerthaus in Hannover en TivoliVredenburg in Utrecht.
Kullak Piano Works Grande Sonate Symphonie de Piano Ballade Impromptu-Caprice Roman Fediurko cd Naxos 8574673