Deze opname van werk van Orlando di Lasso, en Ludovico Agostini, gerealiseerd in januari 2025, in de abdij van Noirlac, is opgedragen aan de dirigent en blokfluitspeler, Denis Raisin Dadre, die op 29 september van datzelfde jaar plotseling overleed. Samen met Doulce Mémoire, het ensemble dat hij in 1989 oprichtte en waarmee hij de renaissancemuziek wereldwijd bekendmaakte, leidde Denis de productie van dit programma nog van het begin tot het eind.

Lassus voorstellen hoeft niet. Lodovico Agostini (1534-1590) (foto) daarentegen wel. Hij was een Italiaanse componist, zanger, priester en geleerde uit de late Renaissance. Hij was een naaste medewerker van het hof van Ferrara Estense en een van de meest bekwame vertegenwoordigers van de progressieve seculiere stijl die zich daar aan het eind van de 16e eeuw ontwikkelde. Hij werd geboren in Ferrara en bracht het grootste deel van zijn leven daar door. Hij was de onwettige zoon van Agostino Agostini, een zanger en priester uit Ferrara die vooral actief was in de jaren 1540. Lodovico heeft mogelijk enige tijd in Rome gestudeerd , gebaseerd op het bewijs van een madrigaal dat daar werd gepubliceerd, en hij werd priester. In 1572 zong hij in de kapel van de kathedraal van Ferrara , en in 1578 stond hij op de loonlijst van hertog Alfonso II d’Este (foto), een van de beroemdste mecenassen van de muziek uit de late 16e eeuw. Lodovico bleef de rest van zijn leven in dienst van die hertog.

In de jaren 1580 was hij compositieleraar van de hertog van Mantua, Guglielmo Gonzaga. Agostini droeg een boek met madrigalen aan hem op. Gonzaga werd later zelf componist van madrigalen en was bovendien een goede vriend van Palestrina. Agostini onderhield goede contacten met veel leden van de aristocratie, evenals met de beroemde dichters Tasso en Guarini, en andere musici aan het hof, waaronder Luzzasco Luzzaschi (foto), de beroemdste madrigalist uit Ferrara. Hoewel hij verbonden bleef aan het uitgesproken seculiere hof van Estense, had hij ook een vooraanstaande kerkelijke carrière en werd hij uiteindelijk apostolisch protonotaris.

In het boekje schreef Denis Raisin Dadre: “De Lagrime di San Pietro en de Lagrime del Peccatore behandelen beide een thema dat zelden in muzikale composities voorkomt: Petrus’ verloochening van Jezus. Bovendien is elk van beide het zwanenzang van de componist. In het laatste jaar van zijn leven componeerde Orlando di Lasso zijn meesterwerk, het hoogtepunt van het renaissancecontrapunt en de muzikale welsprekendheid. Lodovico Agostini publiceerde zijn laatste werk, waarvan de taal er bovenal op gericht was de luisteraar te ontroeren en te overweldigen door gebruik te maken van alle reeds barokke middelen van chromaticisme en dissonantie.”

Verder schreef hij: “De Lagrime di San Pietro en Le Lagrime del Peccatore hebben gemeen dat ze een onderwerp behandelen dat zelden op muziek is gezet, namelijk de verloochening van Sint Petrus, en dat ze de zwanenzang zijn van twee componisten.  In zijn laatste levensjaar componeerde Roland de Lassus zijn meesterwerk, het hoogtepunt van het contrapunt en de muzikale welsprekendheid van de Renaissance. Lodovico Agostini publiceerde zijn laatste werk, waarvan de taal er bovenal op gericht is de luisteraar te ontroeren en te overweldigen door gebruik te maken van alle reeds barokke stijlmiddelen van chromaticisme en dissonantie.”

Deze laatste opname is een nieuwe bouwsteen in het bouwwerk van een discografie gewijd aan renaissancemuziek. Doulce Mémoire heeft de opvolging van Denis Raisin Dadre toevertrouwd aan twee van zijn trouwe metgezellen: Jérémie Papasergio en Elsa Frank.

Doulce Mémoire is een meer dan schitterend ensemble voor oude muziek, gespecialiseerd in het renaissancerepertoire. Het ensemble is gevestigd in Tours in de regio Centre-Val de Loire, in het hart van de Loire-vallei en zijn kastelen. Doulce Mémoire staat in de eerste plaats voor de geest van de Renaissance, deze welvarende periode van ontdekkingen, uitvindingen, reizen en creativiteit. Het Doulce Mémoire-ensemble, bestaande uit een team van trouwe en hechte musici en zangers, is al meer dan vijfentwintig jaar betrokken bij steeds vernieuwende artistieke avonturen, met de regelmatige deelname van acteurs en dansers. Via zijn concerten en shows nodigt Doulce Mémoire u uit om de muziek te ontdekken waar de internationaal erkende genieën van de Renaissance naar konden luisteren, Leonardo da Vinci, Michelangelo, Rabelais, François I,… aan de Loire en zijn beroemde kastelen. Het is precies daar dat het ensemble een belangrijk deel van zijn activiteit en een bevoorrechte relatie met de regio Centre-Val de Loire ontwikkelt.

De afgelopen vijftien jaar is het ensemble bijzonder actief geweest in de Centre-regio van Frankrijk, waarmee het een bevoorrechte relatie heeft opgebouwd. Doulce Mémoire organiseert onder meer Le Droict Chemin de Musique, een academie voor jonge professionele zangers, gelanceerd in 2003 en gehouden in de prachtige omgeving van het koninklijk kasteel van Chambord. Doulce Mémoire maakt platen voor Zig-Zag Territoires, Naive, Ricercar en le Printemps des Arts de Monte-Carlo en krijgt regelmatig topwaarderingen in de gespecialiseerde muziekpers.

Lagrime di San Pietro Lasso & Agostini Doulce Mémoire, Denis Raisin Dadre cd ALPHA1209