Anna Bon di Venezia, een fascinerende en nog steeds enigmatische figuur, was een van de weinige professionele vrouwelijke componisten van de 18e eeuw die een plaats aan Europese hoven wist te verwerven. Als virtuoze zangeres en componiste ontvouwde haar carrière zich in Venetië, Bayreuth en Neurenberg, waar ze tussen 1756 en 1759 haar drie bundels met werken publiceerde. 
Er is weinig over haar bekend: de enige definitieve biografische details zijn afkomstig uit de opdrachtteksten en titelpagina’s van haar publicaties. Anna studeerde bij Candida della Pietà, een vioollerares en voormalig leerlinge van Antonio Vivaldi. Al op jonge leeftijd werd ze erkend als een getalenteerd musicus en al snel onderscheidde ze zich als componiste. De hier gepresenteerde bundel, Zes Sonates voor Klavecimbel, opus 2, werd in 1757 in Neurenberg gepubliceerd tijdens Anna’s verblijf aan het hof van Bayreuth. De sonates zijn opgedragen aan Ernestina Augusta Sophia, prinses van Saksen-Weimar, die een leerlinge van Anna Bon was voordat zij met de hertog van Hildburghausen trouwde. Annarosa Partipilo blinkt uit in haar nauwgezette uitvoering op een pianoforte van Johann Haselmann uit de late 18e eeuw.
Annarosa Partipilo (1996) is een muzikante met een gedegen academische achtergrond en een sterk artistiek gevoel. Ze studeerde af in piano, orgel en klavecimbel aan het Conservatorium “Niccolò Piccinni” in Bari, onder de begeleiding van de meesters C. Masoti, E. Filacar en D. Pozzi. Momenteel is ze pianoprofessor aan het conservatorium “G. Tartini” in Triëst en zet ze haar studies voort bij Maestro Pierluigi Camicia. Naast haar muzikale opleiding voltooide ze met succes haar studies Literatuur, Muziek en Podiumkunsten aan de Universiteit van Novedrate, waarmee ze haar interdisciplinaire artistieke visie verrijkt. Ze is laureaat van vele nationale en internationale pianowedstrijden. Als gepassioneerd kamermuzikant heeft ze samengewerkt met internationaal gerenommeerde artiesten, waaronder Andrea Tofanelli, Lito Fontana, het Ambra Quartet (waarvan de leden musici van het Teatro alla Scala in Milaan zijn) en harpiste Claudia Lucia Lamanna, die is uitgeroepen tot ’s werelds beste harpiste.
Als componiste is zij de auteur van het Panhelleense sprookje voor sopraan, bariton, koor en orkest “Come un albero di lauro”, dat in première ging in het Pietro Marko Theater in Vlora, Albanië. Ze werkte ook mee als muziekproeflezer aan de publicatie van de eerste complete uitgave van Liszts Tweede Ballade door Florestano Edizioni (redacteur Mario Angiolelli). Onlangs schreef ze een essay over de componiste Luise Adolphe Le Beau en publiceerde ze haar eigen pianotranscripties van Widors Zesde Symfonie en Bachs Pedaaloefeningen BWV 598 (Oceano Edizioni). Ze is artistiek leider van de pianowedstrijd “Ezio Bosso” en de culturele vereniging Nessun Dorma, organisaties die zich inzetten voor de ontwikkeling van jong talent en de bevordering van de muzikale cultuur.
Anna Bon Sei Sonate per il cembalo Op. II, 1757 Annarosa Partipilo cd Tactus TC730202