Deze opname van Ciconia Consort, Couleurs de France, biedt een zeldzame en suggestieve reis door vier minder bekende werken voor strijkorkest van drie prominente Franse componisten uit de 20ste eeuw: André Jolivet, Jacques Castérède en Daniel-Lesur. De connectie van Jacques Castérède met zijn Franse voorgangers is duidelijk te merken in zijn gebruik van modale, chromatische en diatonische toonladders. Als leerling van Olivier Messiaen ontwikkelde Castérède desondanks een zeer persoonlijke harmonische stijl binnen een uitgebreid tonaal idioom, gekenmerkt door melodische helderheid en toegankelijkheid. Zijn composities lijken de verschillende Franse stijlen van de 20e eeuw harmonieus te combineren. In zijn werk horen we de klankkenmerken van Arthur Honegger, Daniel-Lesur en zijn leraar Messiaen – alles samengeweven tot een coherent, lyrisch geheel.

André Jolivet streefde er zijn hele leven naar om “de muziek haar oorspronkelijke, oude betekenis terug te geven, toen ze diende als een magische, bezwerende uitdrukking van de religieuze overtuigingen van menselijke gemeenschappen.” Zijn latere composities zetten deze zoektocht voort en zochten naar de oorspronkelijke functie van muziek als een emotionele, rituele en feestelijke vorm van expressie. Zijn Symphonie pour cordes, in opdracht van de Franse radio en televisie, werd gecomponeerd in 1961 en ging in première op 9 januari 1962. De symfonie vereist uitzonderlijke technische vaardigheid van alle uitvoerders. Ze is geschreven in een vrij atonale stijl en wordt gekenmerkt door intense dissonantie.

Daniel Jean-Yves Lesur (1908-2002), later professioneel bekend als Daniel-Lesur, was een Franse componist, organist en docent, nauw verbonden met de groep La Jeune France, samen met Olivier Messiaen en André Jolivet. Zijn muziek weerspiegelt vaak een evenwicht tussen traditie en moderniteit, waarbij een rijke harmonische taal wordt gecombineerd met een gevoel van spirituele diepgang. Het oeuvre van Lesur omvat koorwerken, kamermuziek en orkestwerken, maar hij is minder bekend dan sommige van zijn tijdgenoten. Tot zijn instrumentale werken behoort de Sérénade pour cordes (1949), een schitterend stuk dat zijn lyrische stijl en verfijnde vakmanschap benadrukt. Geschreven voor strijkorkest, combineert het de helderheid van de klassieke muziek met kleurrijke modale harmonieën, kenmerkend voor Lesurs persoonlijke stijl.

Deze opname is de vijfde cd van het Ciconia Consort (het Haagse Strijkorkest) op Brilliant Classics, een Nederlands strijkorkest onder leiding van Dick van Gasteren, een internationaal actieve dirigent die in 1995 assistent was van Bernard Haitink tijdens het Mahler Festival Amsterdam.

Dick van Gasteren studeerde cello bij Anner Bijlsma aan het Koninklijk Conservatorium in Den Haag. Aan de Universiteit Leiden studeerde hij kunstgeschiedenis en rechten en hij behaalde in 2003 zijn titel meester in de rechten. Hij studeerde orkestdirectie bij Jan Stulen en Bernard Haitink. Van Gasteren was laureaat van de dirigentenmasterclass aan de Accademia Musicale Chigiana in Siena en van de Wiener Meisterkurs. Als assistent van Bernard Haitink leidde hij tijdens het Mahlerfestival het Fernorchester bij het Koninklijk Concertgebouworkest. Dick van Gasteren is dirigent en artistiek leider van het in 2012 opgerichte strijkorkest Ciconia Consort.

 Sinds 2014 is Van Gasteren vaste gastdirigent bij El Sistema in Venezuela, waar hij de orkesten Simón Bolívar, Juan José Landaete, Francisco de Miranda en Teresa Carreño dirigeert. Daarnaast is hij docent aan het Conservatorio Itinerante Inocente Carreño de Venezuela en geeft hij masterclasses orkestdirectie aan talentvolle jonge dirigenten van El Sistema.

Paolo Giacometti werd in 1970 geboren in Milaan, maar woont al vanaf zijn vroege jeugd in Nederland. Hij studeerde bij Jan Wijn aan het Sweelinck Conservatorium Amsterdam, waar hij met de hoogste onderscheiding afstudeerde. Ook Gyorgy Sebök was een belangrijke inspiratiebron en had een grote invloed op zijn muzikale opleiding. Paolo Giacometti heeft vele prijzen gewonnen op zowel nationale als internationale concoursen.  Paolo Giacometti is een veelgevraagd muzikant op kamermuziekfestivals in Europa, Canada en de Verenigde Staten. Hij heeft opgetreden in concertzalen over de hele wereld, waaronder het Concertgebouw (Amsterdam), Teatro Colon (Buenos Aires), Wigmore Hall (Londen), Théâtre du Châtelet (Parijs) en Seoul Arts Centre (Zuid-Korea). Paolo Giacometti maakte onder andere kamermuziekopnamen met cellist Pieter Wispelwey, die hem vele prijzen opleverden, zoals de Choc du Monde de la Musique, de Luister 10-prijs en de Diapason d’Or. Ook Paolo Giacometti heeft samen met Pieter Wispelwey de Duitse Brahmsprijs 2019 gewonnen. Paolo Giacometti is een toegewijd pianoprofessor aan de Robert Schumann Musikhochschule Düsseldorf.

Tracklist:

Castérède: Prélude et fugue pour cordes (à Paul Kuentz, 1960)

Concerto pour piano et orchestre à cordes (1954)

Jolivet: Symphonie pour cordes (1961)

Daniel-Lesur: Sérénade pour cordes (à Maurice Ohana, 1954)

Couleurs de France Castérède Jolivet Daniel-Lesur Ciconia Consort Paolo Giacometti Dick van Gasteren Brilliant Classics 97408