


Onze Lage Landen werden ooit geregeerd door vorsten uit het legendarisch Huis Habsburg. Deze periode begon in 1482 en eindigde voor de Noordelijke Nederlanden in 1648 en voor de Zuidelijke in 1795. In de geschiedschrijving van de Zuidelijke Nederlanden (het latere België) blijft de periode sinds de afscheiding van Nederland (1648) tot de Slag bij Waterloo (1815), echter doorgaans onderbelicht.


De geschiedenis van Europa is voor een groot deel bepaald door de leden van één eeuwenoud geslacht: het huis Habsburg. De Habsburgers waren de legendarische dynastie in Oostenrijk en Europa. Meer dan 600 jaar, schreven ze geschiedenis. Vanaf de 13de eeuw tot 1918 regeerden de Habsburgers over Oostenrijk. Van 1438 tot 1806 behoorden bijna alle keizers van het Heilig Roomse Rijk tot het huis Habsburg. Leden van de familie regeerden eeuwenlang over Oostenrijk, Bohemen en Hongarije. In de 16de– en 17de eeuw heerste het geslacht over Spanje en Portugal, en in de 19de eeuw over het groothertogdom Toscane en andere delen van noordelijk Italië. Van 1482 tot 1581 regeerden de Habsburgers ook over de Nederlanden en tot 1795 over de Zuidelijke Nederlanden.
De Habsburgers, onder wie Karel V, Filips II en Maximiliaan, speelden een millennium lang een bepalende rol in de geschiedenis van Centraal-Europa. Ze begonnen de Dertigjarige Oorlog, stopten de opmars van de Ottomanen, en namen het op tegen Napoleon. Hun rijk strekte zich in de loop der tijd uit tot Zuidoost-Azië en Zuid-Amerika. Op enig moment heersten Habsburgers over landen die we nu kennen als Spanje en Portugal, België, Luxemburg en Nederland, Duitsland, Oostenrijk, Hongarije, Bosnië en Kroatië, Tsjechië (het voormalige Bohemen en Moravië), Slowakije en Slovenië, evenals over delen van Italië, Polen, Roemenië, Moldavië, Servië en Oekraïne. Bijna vijfhonderd jaar, van de 15de tot de 20ste eeuw, vormden ze de belangrijkste Europese dynastie.
Door de Vrede van Münster (onderdeel van de Vrede van Westfalen), waarmee de Dertigjarige Oorlog eindigde, werd de nieuwe Republiek door de omliggende landen officieel erkend als zelfstandige natie. Na beëindiging van de Spaanse Successieoorlog in 1713, kwamen de Zuidelijke Nederlanden door het Verdrag van Utrecht, onder bewind van de Oostenrijkse Habsburgers en werden om die reden ook wel de Oostenrijkse Nederlanden genoemd. Aan de administratieve eenheid van de Zuidelijke Nederlanden kwam een eind toen het in 1795, door Frankrijk geannexeerd werd. Onder het opvolgende bewind van het Verenigd Koninkrijk der Nederlanden (1815-1830) werd het betreffende gebied opnieuw aangeduid als de Zuidelijke Nederlanden.
Rampen en oorlogen teisterden het land, dat machteloos opeenvolgende buitenlandse regimes moest ondergaan. Toch dateren de mooiste gebouwen in ons land vooral uit deze periode. In die jaren verdubbelde de bevolking, werden de meeste grote steenwegen aangelegd, bloeiden de kant- en katoenindustrie, ontstonden de eerste steenkoolbekkens en werd de intensieve landbouw een voorbeeld voor heel Europa. Maar, de traditionele rijkdom van de Zuidelijke Nederlanden wekte de na-ijver van de buurlanden op. Het begerigst toonde zich Frankrijk, dat eerst onder Louis XIV, dan onder Louis XV en ten slotte onder Napoleon, het land wilde aanhechten. Het grootste slachtoffer werd echter de dynastie van Habsburg, die de Nederlanden voorgoed verloor, de Spaanse tak in 1713 en de Oostenrijkse tak in 1794.
Eeuwenlang hadden de Habsburgers aan de top van de macht gestaan. Maar in 1764 verkeerde de roemruchte dynastie in een hachelijke positie. Na een tumultueuze troonsbestijging en twee lange oorlogen kampte keizerin Maria Theresia met enorme schulden, ontevreden onderdanen en wankelende politieke allianties. Getrouw aan de Habsburgse traditie zocht de keizerin de oplossing in huwelijkspolitiek. Haar zeven dochters moesten dienen als pionnen in het meedogenloze schaakspel van de 18 de-eeuwse dynastieke diplomatie. Zeven dochters, zeven lotgevallen: Veronica Buckley schreef een meeslepend portret van een schitterende wereld op de rand van de ondergang.
Een levendige, aangrijpende geschiedenis van de zeven dochters van de grote keizerin Maria Theresia – onder wie koningin Marie Antoinette van Frankrijk – die hun levens volgt terwijl ze dynastieke plichten afwogen tegen persoonlijke ambities in een tijd van revolutionaire catastrofe. Drie eeuwen lang had de slimme positionering van hun vele prinsessen en prinsen de Habsburgers aan de top van de Europese macht gehouden. In 1764, na een generatie van kostbare oorlogen, geconfronteerd met wankele bondgenootschappen, immense schulden en onrustige onderdanen, probeerde keizerin Maria Theresia opnieuw de macht van de dynastie te bevestigen door middel van strategische huwelijken. Haar arsenaal was compleet: haar zeven dochters zouden dienen als haar pionnen in het meedogenloze spel van de 18 de-eeuwse dynastieke politiek. 

Uitgeleverd aan de meest prestigieuze of juist de meest onbeduidende hoven van Europa, bewandelden ze hun moeilijke en zelfs gevaarlijke paden: Marianna de zoekster, de grande dame Marie Christine, Elisabeth, de kwaadaardige, mismaakte schoonheid, de wispelturige en eigenzinnige Amalie van Parma, de tragische bruid Josepha, Carolina van Napels, Napoleons onverbiddelijke vijand en Antonia, de jongste van de zeven, een offergave aan de goden van de revolutie, beter bekend in de geschiedenis als Marie Antoinette.
Nauwkeurig onderzocht en verlevendigd door de dagboeken van de zussen zelf en de bijna dagelijkse brieven die ze over het continent verstuurden, onthult ‘Seven Sisters’ het drama, de tragedie en de komedie van deze uitzonderlijke, maar o zo menselijke levens. Het is een levendig portret van een schitterende wereld die in een angstige tijd instort. “Seven Sisters, Captives and Rebels in Revolutionary Europe’s First Family” werd vertaald door Fennie Steenhuis en Jetty Huisman.
(© Simon Reinink)
Veronica Buckley (1956) werd geboren in Christchurch in Nieuw-Zeeland. In 1979 studeerde ze cum laude af aan de Universiteit van Canterbury in Frans met filosofie en ontving ze een beurs voor een postdoctorale studie in culturele en sociale geschiedenis aan de Universiteit van Londen. Voordat ze aan haar schrijfcarrière begon, werkte ze als muzikante en als technisch schrijver en informatiemanagementspecialist in de IT-sector. Veronica Buckley volgde naast haar eerste studies in talen en filosofie, een opleiding tot celliste en werkte enige tijd als orkestmuzikante voor ze geschiedenisbeurzen accepteerde aan de universiteiten van Londen en Oxford. Tijdens haar verblijf in Engeland schreef Veronica een reeks kinderboeken voor orkestuitvoeringen, waarna ze naar Parijs verhuisde om zich volledig aan het schrijven te wijden. Veronica’s historische biografieën worden aangevuld met kunst- en reisverhalen, evenals vertalingen van films, toneelstukken en boeken en, meer recentelijk, fictie. Haar werk is in vele Europese talen vertaald.
Na haar promotieonderzoek in de moderne geschiedenis aan de Universiteit van Oxford schreef Buckley haar eerste wetenschappelijke biografie, over koningin Christina, “Christina, Queen of Sweden: The Restless Life of a European Eccentric” werd in 2004 gepubliceerd en in acht talen vertaald. Het werd door The Telegraph beoordeeld als een van de 20 beste non-fictieboeken van het jaar. Buckleys tweede boek, “Madame de Maintenon: The Secret Wife of Louis XIV” , werd in juli 2008 uitgegeven door Bloomsbury. Het is een biografie van Françoise d’Aubigné, markiezin de Maintenon , die vanuit een zeer bescheiden achtergrond opklom tot de morganatische echtgenote van de Zonnekoning en een zeer invloedrijke positie bekleedde aan zijn hof. In april 2008 werd de eerste editie teruggeroepen en herdrukt vanwege onjuiste verwijzingen naar een literair werk. Een persartikel in The Guardian “onthulde” de fout, ondanks het feit dat deze al was gecorrigeerd. Het boek kreeg vervolgens een overwegend positieve kritische ontvangst, hoewel Buckley door sommige recensenten werd bekritiseerd vanwege haar interpretatie van de religieuze opvattingen van haar onderwerp.


Veronica Buckley Zeven Habsburgse zussen Een roemrucht vorstenhuis in revolutionair Europa 528 bladz. geïllustreerd uitg. Atlas Contact ISBN 9789045037424