“Wien” is de naam van de stad Wenen in het Duits, maar de naam “Wien” in de naam van het theater, is afgeleid van de rivier de Wien (Wienfluss), die ooit langs het theater stroomde. Het “an der Wien” betekent bijgevolg ‘aan de Wien’ (aan de oever van de Wien). De naam is tegenwoordig niet meer evident, omdat de rivier op deze plek nu ondergronds ligt en overkoepeld is. Op de voormalige bedding huist trouwens nu de Naschmarkt, een gezellige openluchtmarkt.
Ontwerpen voor gebrandschilderde glasramen, een lichtkroon, borduurwerk en ander toegepast werk: laatmiddeleeuwse archiefdocumenten laten zien dat er in de werkplaats van Jheronimus Bosch (ca. 1450-1516) veel meer is vervaardigd dan alleen het befaamde oeuvre van tekeningen en schilderijen dat bewaard bleef. En dat is niet het enige dat we te weten komen over de Bossche kunstenaar-ambachtsman wanneer we de geschreven bronnen uit zijn eigen tijd analyseren.
Dit uitzonderlijk boek brengt voor het eerst grondig onderzoek en beeldmateriaal samen over niet minder dan twintig kastelen, buitenverblijven, kasteelhoeven en lusthoven, van de middeleeuwen tot 1789 in Laken, een plaats in het Brussels Hoofdstedelijk Gewest en de hoofdresidentie van het Belgisch vorstenpaar.
De tuin van het prachtig Rubenshuis in Antwerpen is een verborgen parel in het hart van de stad. Het is nl. de plek waar de wereldberoemde schilder met zijn gezin en entourage woonde en op adem kwam. Hier keuvelde hij met Isabella en later met Helena, verwelkomde hij zijn gasten, en speelden zijn kinderen, omringd door de geur van luxueuze sinaasappel- en limoenbomen. De prestigieuze uitgeverij Hannibal publiceerde daarover een heel bijzonder mooi boek. Subliem!
Ontdek Bourdelle, Delacroix en André-Citroën, in “Tuinen in Parijs”, de vertaling van “Mon Paris de plus beaux jardins”, het magnifiek boek, dat 25 bijzondere tuinen in Parijs en rondom Parijs voorstelt, inclusief tips voor musea en bezienswaardigheden met handige overzichtskaarten. Niet te missen.
Wel honderden architecten hebben sinds de 16de eeuw vorm gegeven aan gebouwen in Amsterdam, in de meest uiteenlopende stijlen van neoclassicisme tot Amsterdamse School. De gevelteksten daarbij onthullen Amsterdams verleden. Tenminste, als je weet wat wordt bedoeld. Sommige zijn raadselachtig, andere verdraaien de werkelijkheid, maar alle vertellen een geschiedenis die vaak tot honderden jaren teruggaat. Ontdek ze in deze rijk geïllustreerde gids.
In 1672, toen de Republiek door vier buitenlandse legers tegelijk werd aangevallen, maakte Gerard de Lairesse (1640-1711) een monumentale driedelige plafondschildering voor een van de hoofdrolspelers in dit Rampjaar: de machtige Amsterdamse oud-burgemeester Andries de Graeff. In vier opeenvolgende fasen heeft De Lairesse betekenisvolle figuren en voorwerpen gewijzigd, verwijderd of toegevoegd. Uit materiaal technische analyse en historisch onderzoek blijkt dat schilder en opdrachtgever de iconografie samen aanpasten aan de actuele militaire en politieke ontwikkelingen. Niet alleen de cultuurhistorische achtergronden worden in dit prachtig geïllustreerde boek beschreven, maar ook Gerard de Lairesse’s schildertechniek en de nauwe relatie tussen ontwerp en architectuur van het vertrek.
Het boek, “Constant Permeke”, verschijnt naar aanleiding van de heropening van het Permekemuseum in Jabbeke. Want, na drie jaar renovatiewerken is het zover. Het Permekemuseum opent vanaf 29 maart, opnieuw haar deuren voor het publiek. Het boek is prachtig geïllustreerd met tientallen schilderijen, beelden en tekeningen en veel archieffoto’s, die samen met verhelderende essays van Permeke-experts als o.a. Inne Gheeraert en literaire bijdragen van David Van Reybrouck en Daniël Rovers, een uitvoerige, deskundige kijk geven op zijn leven en zijn werk.
Elmer Kolfin onderzoekt in dit magnifiek boek de invloed van 17de eeuwse opdrachtgevers op de kunstproductie. Hij focust daarbij op de artistieke verwachtingen van de burgermeesters De Graeff in de werken van Rembrandt, Jan Lievens en Jacob Jordaens voor de decoratie van het Paleis op de Dam. Het lijkt er nl. op dat de politieke en artistieke ideeën van deze Amsterdamse burgemeesters, de broers Cornelis en Andries de Graeff, bepalend waren voor de iconografie, stijl en keuze van de schilders…
Gustav Mahler (1860-1911), de beroemde dirigent en componist, dirigeerde 125 jaar geleden, op 22 januari 1899, in Luik zijn Tweede symfonie. Het werd een triomf. Het initiatief om Mahler uit te nodigen ging uit van de Belgische componist en dirigent Sylvain Dupuis, oprichter van de ‘Nouveaux Concerts’ in Luik. Het was de eerste keer dat Mahler buiten het Duitse keizerrijk en het Habsburgse rijk een eigen werk dirigeerde. Deze primeur vond dus plaats in Luik en niet, zoals men eerder zou verwachten, in een van de bekende concertzalen in Frankrijk, Italië, Engeland, Scandinavië, Nederland of in Brussel of Antwerpen.