In 1425, precies zeshonderd jaar geleden, werd de Katholieke Universiteit Leuven opgericht. De hoofdstad van Vlaams-Brabant is sindsdien altijd de ‘stad van kennis’ gebleven. Stadsgids Jo Celis vertelt in zijn boek de 600-jarige geschiedenis van Leuven, van de stichting van de universiteit, over Erasmus en de Wereldoorlogen, tot het Leuven van Mohamed Ridouani (1979), sinds januari 2019, burgemeester van Leuven.
Studenten komen al eeuwenlang uit alle windstreken van de lage landen naar de KU Leuven, gesticht in 1425 als Studium Generale Lovaniense. Willem Neve, magister in de Zeven vrije kunsten en baccalaureus in canoniek recht en scholaster van de Sint-Pieterskerk, werd de eerste rector. Van Artesië in het zuiden tot Friesland in het noorden. Filips-Willem, zoon van Willem van Oranje, Marnix van Sint-Aldegonde, Johan van Oldenbarnevelt, Erasmus, Dodoens, Vesalius, Mercator, zelfs paus Adrianus van Utrecht, zaten er op de studiebanken. Leuven was hèt trefpunt van het intellectueel leven in de Nederlanden.
De Faculteit Godgeleerdheid Leuven was er eeuwenlang de meest eerbiedwaardige van alle faculteiten. Onder inspiratie en leiding van de humanist Desiderius Erasmus, werd in 1518 in Leuven het ‘Collegium Trilingue’ (Drietalencollege) opgericht. Daar werden de drie ‘gewijde’ talen Latijn, Grieks en Hebreeuws bestudeerd. Tegelijk nam de universiteit het voortouw in het bestrijden van het protestantisme. In de 17de – en 18de eeuw, was de Leuvense Universiteit een centrum van het Jansenisme en het Gallicanisme van Bossuet in Europa. Een deel van de professoren bleef toen weliswaar trouw aan de paus van Rome en aan de ultramontanen onder de bisschoppen. In 1797 werd de soevereiniteit over de Zuidelijke Nederlanden door het Traktaat van Campo Formio officieel door de Heilige Roomse Keizer aan Frankrijk overgedragen. De Leuvense universiteit werd onder het Directoire afgeschaft, maar vanaf 1817, werd Leuven opnieuw een universitaire stad. Op 6 oktober 1817, werd door de regering van het Verenigd Koninkrijk der Nederlanden, nl. de Rijksuniversiteit Leuven geopend.
Auteur en stadsgids Jo Celis vertelt de geschiedenis van de voorbije 600 jaar met bravoure. En dan gaat het niet alleen over de universiteit op zich, maar ook over alle overtuigingen en gebeurtenissen die Leuven in dat kader hebben gekenmerkt: het humanisme en de (contra)reformatie, het spanningsveld tussen geloof en wetenschap, de studentenrevolte en de taalstrijd, de nieuwe tijden (o.a. de twee Duitse bezettingen en het verzetsmeisje, Hortense Daman, dat in mei 1940, 14 jaar..! oud was) en de modernisering. Zoveel grote figuren passeren de revue, van Dirk Bouts tot Erasmus, van Vesalius tot Stella Artois, van kardinaal Mercier tot Paul Goossens…Een heuse aanrader!
Jo Celis is ingenieur-architect en licentiaat Stedenbouw. Hij was verbonden aan het Centrum voor Stedenbouwkundige Geschiedschrijving, Leuven en is nu stafmedewerker aan Centrum voor Sociaal & Cultureel Werk, Leuven. Als kenner van de Eerste Wereldoorlog bij de Koninklijke Leuvense Gidsenbond stippelde hij in 2014, twee gegidste wandelingen uit die een licht wierpen op de impact die de gebeurtenissen in augustus 1914 hadden op de inwoners van Leuven.
Jo Celis Leuven stad van kennis Biografie van een stad 270 bladz. uitg. Borgerhoff & Lamberigts EAN 9789464987423