Nola Hatterman, geen kunst zonder kunnen, een uitgave van Waanders & de kunst. Niet te missen!

Nola Hattermans meesterstuk, “Op het terras”  uit 1930 in het Stedelijk Museum Amsterdam, heeft een vaste plaats in de kunstcanon veroverd. Ander werk van haar is helaas nagenoeg onbekend. In 1953 verhuisde ze naar Suriname, het land van haar hart, om er les te gaan geven en haar vierluik over slavernij en marronage (vluchten uit en verzet tegen slavernij) te voltooien. Dit is een magnifiek boek over de plaats van het bijzonder werk van de Hollandse Hatterman in de kunstgeschiedenis van Nederland en Suriname.

Nola Hatterman (1899-1984) was actrice, o.a. in films van Theo Frenkel, ze was kunstschilder, boekbandontwerper en ze ontwierp omslagen voor bladmuziek. Ze werd geboren in Amsterdam en ze kreeg les van o.a. Gerrit Willem Knap, bekend om zijn stadgezichten van o.a. Amsterdam, Vittorio Schiavon en Charles Haak. Ze was lid van de belangrijke vereniging, “De Onafhankelijken”, opgericht 1912 in navolging van de Salon des Indépendants in Parijs, en van de prestigieuze vereniging, “Sint Lucas”, in 1880, opgericht door leerlingen van de Rijksakademie van Beeldende Kunsten in Amsterdam. Beroemde leden van “Sint Lucas” waren o.a. Antoon Derkinderen, Jan Toorop, Piet Mondriaan en Jan Sluijters.Nola Hatterman  groeide op in een koloniale omgeving met banden met zowel het Oosten als het Westen. Als kind was ze al verbaasd over de discriminatie tegen mensen uit de koloniën. Zij vond die mensen mooi. Ze raakte bevriend met de Surinaamse kunstmodellen en ze maakte kennis met zwarte, Surinaamse, communistisch gezinde activisten als Anton de Kom en Otto Huiswoud, en sloot een bondgenootschap met jonge Surinaamse studenten als Eddy Bruma, Eugène Gessel, Hein Eersel en Jules Sedney, die na de Tweede Wereldoorlog in Amsterdam kwamen studeren. Ze steunde de Surinamers in Amsterdam in hun strijd tegen discriminatie en onderschreef hun pleidooi voor een onafhankelijk Suriname. Hun zoektocht naar herwaardering van hun eigen onderdrukte cultuur, sloot naadloos aan bij Nola’s propaganda voor een zwart in plaats van een wit schoonheidsideaal.
In 1953 vertrok ze naar Suriname. Op de School voor Beeldende Kunst in Paramaribo leerde ze talloze kunstenaars de kernprincipes van kunst bij. Aan het eind van haar leven verhuisde ze naar het centrum van Brokopondo om haar unieke reeks over de geschiedenis van slavernij en huwelijk te voltooien. Dit was haar bedoeling geweest sinds het lezen van het boek, “Wij slaven van Suriname” (1934), van de Surinaamse, antikoloniale schrijver en verzetsstrijder, Anton de Kom (1898-1945) (foto). In 1984 overleed Nola bij een tragisch ongeval op weg naar Paramaribo, waar ze op het punt stond deel te nemen aan een groepstentoonstelling. Na haar overlijden werd in de voormalige commandeurswoning in Fort Zeelandia in Paramaribo, door oud-studenten, het Nola Hatterman Instituut (nu Nola Hatterman Art Academy) (foto) opgericht. In 1967 werd het fort gerestaureerd, en werd er het Surinaams Museum in gehuisvest.Dit boek met wel 120 illustraties, uitgegeven als luxe paperback, opent met een woord vooraf van Rein Wolfs, de directeur Stedelijk Museum in Amsterdam, en bevat heel interessante en verruimende bijdragen van Bart Krieger, Lizzy van Leeuwen, Stephan Sanders, Esther Schreuder, Priscilla Tosari, Marieke Visser, Ellen de Vries (samensteller), Myra Winter en Kitty Zijlmans.

TentoonstellingDit magnifiek boek verschijnt ter gelegenheid van de expositie, “Surinaamse School. Schilderkunst van Paramaribo tot Amsterdam”, in het Stedelijk Museum in Amsterdam. 100 kunstwerken van wel 35 kunstenaars, tonen de Surinaamse schilderkunst van ca. 1910 tot midden jaren 1980. Ze vertellen verhalen over hun eigen geschiedenis, spiritualiteit en het alledaags leven, en tonen abstracte experimenten en maatschappelijke veranderingen. Ook het werk van kunstenaars die lange tijd in Amsterdam werkzaam zijn geweest, zoals Armand Baag en Quintus Jan Telting, wordt uitgebreid gepresenteerd. Heel bijzonder. Te zien tot en met 31 mei 2021. Niet te missen.Nola Hatterman, geen kunst zonder kunnen 160 bladz. geïllustreerd uitg. Waanders & de kunst ISBN 9789462623361

http://www.stretto.be/2021/03/04/jan-brokken-waarom-elf-antillianen-knielden-voor-het-hart-van-chopin-een-uitgave-van-atlas-contact-niet-te-missen/