De grootste hoeveelheid bewaard gebleven orgelmuziek van vroegere leden van Bachs familie werd gecomponeerd door Johann Michael Bach (1648-1694), een neef van J.S. Bachs vader en tevens de vader van Maria Barbara, Bachs eerste vrouw. Het betreft een verzameling koraalpreludes verspreid over het liturgisch jaar, hoewel niet kan worden gesteld dat de collectie even ambitieus en compleet is als Johann Sebastians eigen (onvoltooide) Orgelbüchlein. De meeste van deze koralen zijn te vinden in de Neumeister-collectie, deze bevat ook een aantal vroege werken van Johann Sebastian die duidelijke overeenkomsten vertonen met composities van zijn eerste schoonvader. Lees verder →

De Duitse pianist en docent Theodor Kullak, die onder andere bij Carl Czerny piano leerde, kende een glansrijke carrière. Zijn transcripties, arrangementen en studies zijn tijdloos gebleken, terwijl zijn minder bekende originele werken een overvloed aan overtuigende pianoklanken bevatten. De dramatische Grande Sonate in Fis mineur onthult de invloed van Mendelssohn en Beethoven, en de Symphonie de Piano vertoont elementen van Schumann, evenals Kullaks voorliefde voor Italiaanse voorbeelden. Virtuoze flair en salonachtige elegantie zijn ook terug te vinden in de kleinere werken in deze selectie. Lees verder →

Voor haar tweede solo-opname voor Linn, richtte Alexandra Nepomnyashchaya zich nu met “Transformations”, op Johann Sebastian Bach, waarop ze hem onthult als de ultieme vernieuwer, die bestaand materiaal omvormde tot opvallende nieuwe creaties. Het recital omvat Bachs briljante bewerkingen van concerti van Vivaldi en Marcello. De andere werken op het programma zijn arrangementen van Bachs eigen muziek (Adagio in G majeur en Sonate in D mineur), stukken die oorspronkelijk voor een ander instrument geschreven waren (Prelude, Fuga en Allegro in Es majeur) en een concert zonder orkest (het magnifiek ‘Italiaans Concerto’). Lees verder →

“PANTHEON” staat voor Concerto Köln op een zoektocht tussen onsterfelijkheid en vergetelheid. De titel zelf onthult de bestemming: het Pantheon, de plek van herinnering en verering waar grandeur en tijdloosheid samenkomen. Met hun onwrikbare passie voor ontdekking laten de musici van Concerto Köln eens te meer horen waarom ze al decennialang worden beschouwd als een van de toonaangevende ensembles op het gebied van historisch geïnformeerde uitvoeringspraktijk. Ze nemen u als luisteraar mee op een reis door barok Europa en onthullen veel dat voorheen in de schaduw van grote namen is gebleven. Lees verder →

Het programma van deze cd opent met Sohy’s symfonie ‘Grande Guerre’, gecomponeerd in 1914 maar pas in 2019 in première gegaan. Milhaud componeerde zijn eerste van zes Petites Symphonies in 1917, toen hij secretaris was van Paul Claudel, de Franse ambassadeur in Brazilië. CPE Bachs sprankelende symfonie uit 1775 gaat vooraf aan het laatste werk van Stravinsky, zijn eerste grote compositie na zijn verhuizing naar Amerika rond 1940, een symfonie in drie delen. Drie delen: de rode draad die door de werken op deze symfonische reis loopt. Lees verder →

“De Camerata Salzburg start een samenwerking met Channel Classics en presenteert, onder leiding van concertmeester Giovanni Guzzo, haar eerste opname getiteld ‘Muses’. Deze cd bevat drie neoklassieke werken voor kamerorkest van Igor Stravinsky, waarmee Camerata Salzburg diep in de klankwereld dook, een zoektocht die mogelijk werd gemaakt door de individuele toewijding van elke musicus aan het ensemble, waarmee de muzen van kamermuziek, concert en orkest werden verenigd. Lees verder →

De in Wenen geboren Carl Czerny (1791-1857) wordt het meest herinnerd voor zijn honderden en honderden pedagogische studies. Maar in zijn verbluffend oeuvre, zijn opus nummers gaan tot 861!, is er veel meer muziek dan louter techniek, wat onthult dat Czerny een belangrijke componist was. Zijn werken vormden nl. een schakel tussen Beethoven (zijn leraar) en Liszt (zijn leerling), tussen het klassiek en het romantisch tijdperk. De stukken die hier zijn opgenomen, alle voor de eerste keer, weerspiegelen de schittering van zijn eigen spel en waren bedoeld voor de Biedermeyer salons in Wenen. Lees verder →

Quintus Horatius Flaccus (65 v.Chr. – 8 v.Chr.) was de belangrijkste Romeinse, lyrische dichter ten tijde van Augustus (Octavianus). Tussen de tiende en twaalfde eeuw werden Horatius’ carmina gezongen in kloosters, waardoor de stem van de klassieke poëzie bewaard bleef binnen de middeleeuwse cultuur. Lees verder →