Alberto Miguélez Rouco laat op deze cd de muziek van de Real Capilla de Madrid herleven in de Koninklijke Kapel van Versailles. Op deze cd brengen Emmanuelle de Negri, Judit Subirana, Jacob Lawrence, Lisandro Abadie, het Choeur de l’Opera Royal en Los Elementos o.l.v. Alberto Miguélez Rouco, nl. werk van Jose de Nebra (1702-1768), José de Torres (1670-1738) en Francisco Corselli (1705-1778). Een ontdekking !
In de herfst van 1725, toen Frankrijk de verbintenis van Louis XV en Marie Leszczynska vierde, gaf de Franse ambassadeur in Venetië aan Vivaldi de opdracht een serenata te componeren ter ere van het jong koningspaar. Deze opdracht inspireerde een weelderig meesterwerk, gedragen door twee allegorische figuren, “Imeneo”, god van het huwelijk, en “Gloria”, de belichaming van de Franse majesteit.
“Terra Nova” , de tweede cd in de bijzondere Poema-reeks, onderzoekt de zoektocht naar betekenis van de menselijke ervaring. Alexander Shelley biedt nl. een interpretatie van Strauss’ “Also sprach Zarathustra”, die de fragiele balans tussen licht en duisternis, kennis en mysterie benadrukte. Het werk van de Canadese componist Ian Cusson, “1Q84: Sinfonietta Metamoderna”, resoneert met Strauss’ werk door parallellen tussen de wereldbeelden van de Duitse auteur en de Japanse auteur, Haruki Murakami (1949), schrijver van de roman “1Q84”, een heel bijzondere roman die zich beweegt tussen parallelle realiteiten en metafysische wederkeer via kruisende verhaallijnen.
De viola bastarda was meer dan alleen een specifiek instrument. Het was nl. ook een techniek om de viola da gamba te bespelen. Het vereiste een enorme vaardigheid in versieringen over het gehele bereik van het instrument en alle tessitura’s, van bas tot sopraan. Manon Papasergio wijdde haar eerste opname aan deze hoogstaande kunstvorm en de ontwikkeling ervan tijdens de overgangsperiode van de Renaissance naar de Barok.
Op deze nieuwe cd leidt Pierre Dumoussaud de twee kamersymfonieën op. 9 en op. 38 van Arnold Schönberg, partituren die zowel rijk aan details als ontroerend zijn, en die getuigen van de zielenroerselen en ervaringen van de componist aan het begin van de twintigste eeuw. De versie voor strijkorkest van Gerard Schwarz van Anton Weberns “Langsamer Satz”, voegt romantische en contrapuntische vurigheid toe.
Satie had een korte maar stormachtige affaire met de schilderes Suzanne Valadon (1865-1938). Het portret dat zij van hem maakte, dat op de cover van de cd staat, heeft de pianist Guillaume Coppola opgevat als een intiem portret van de componist, “een portret gemaskeerd door een sluier van bescheidenheid of provocatie, tussen antieke en oosterse inspiratie, mystieke aspecten, humor en cabaret”.
De Italiaanse componist Alessandro Scarlatti overleed 300 jaar geleden. Ter gelegenheid hiervan bevestigen Thibault Noally en zijn ensemble opnieuw hun expertise en presenteren ze een bijzondere, intieme Scarlatti met o.a. zijn enigmatisch Stabat Mater. Op het programma staan verder nl. 2 van Scarlatti’s “Mottetti Sacri Ad Una, Due, Trè, E Quattro Voci con Violini”, “Jam Sole Clarior” en “Infirmata, vulnerata”, en een verademende, instrumentale “Sonata a quattro”.
Voor zijn “Polifemo”, gebaseerd op het verhaal over de nimf Galatea en de herder Acis en de ontmoeting met Odysseus, componeerde Porpora muziek van grote expressiviteit en virtuositeit met veel effect voor de veelkleurige scènes. Toen net zo goed als nu, laat een ensemble van absolute topklasse, Porpora’s partituur herleven. Dit programma werd trouwens zowel op cd als op dvd opgenomen en beide uitgebracht door het label Château de Versailles Spectacles. Magistraal!
Met “Hail! Bright Cecilia” bracht Henry Purcell een prachtige hulde aan de patroonheilige van de muziek met een partituur die algemeen wordt beschouwd als een van zijn meesterwerken. Deze ode, gecomponeerd in 1692, weerspiegelde nl. zowel de artistieke bloei van het 17de-eeuws Engeland als de centrale rol van muziek in de toenmalige Engelse samenleving. Niet te missen!
Deze opname, uitgebracht ter gelegenheid van de 200ste geboortedag op 25 oktober van Johann Strauss II, is een eerbetoon aan de vergeten traditie van het 19de-eeuws, huiselijk muziekleven. Het biedt nl. een selectie van 9 van Strauss’ beroemdste composities, maar in de originele, vierhandige arrangementen, een praktijk die een hoeksteen was van het 19de-eeuws muziekleven.